การกำกับดูแลนโยบายการเงินและนโยบายการคลังของ Stablecoins แบบกระจายอำนาจ

หมายเหตุบรรณาธิการ: บทความนี้มาจากBlue Fox Notes (รหัส: lanhubiji), ผู้แต่ง: Evan Kereiakes, ผู้แปล: HQ; Odaily ทำซ้ำโดยได้รับอนุญาต

, ผู้แต่ง: Evan Kereiakes, ผู้แปล: HQ; Odaily ทำซ้ำโดยได้รับอนุญาต

สรุป

คำนำ: วิธีการบรรลุสกุลเงินที่มีเสถียรภาพแบบกระจายอำนาจ? นโยบายการเงินและนโยบายการคลังควรมีการกำหนดและดำเนินการอย่างไร? บทความนี้นำเสนอกรอบการทำงานที่พยายามขจัดความจำเป็นในการมีส่วนร่วมของมนุษย์เพื่อเปิดใช้งาน Stablecoins แบบกระจายอำนาจแบบเป็นโปรแกรม ผู้เขียนบทความนี้คือ Evan Kereiakes แปลโดย "HQ" ของชุมชน "Blue Fox Notes"

ชื่อเรื่องรอง

ในระยะยาว ธรรมาภิบาลเป็นหนึ่งในลักษณะที่กำหนดได้มากที่สุดของระบบนิเวศที่ดี (การเมือง เศรษฐกิจ สังคม) ในขณะที่ผู้เข้าร่วมระบบนิเวศยังคงเข้าร่วมและออก พวกเขาต้องปฏิบัติตามชุดของกฎและอุดมคติที่มีมายาวนานผ่านโครงสร้างการกำกับดูแล

ในโลกของบล็อกเชน การกำกับดูแลแบบกระจายศูนย์เป็นสิ่งสำคัญ แต่อาจเป็นเรื่องยากที่จะทำให้ถูกต้อง ต้องมีโครงสร้างแรงจูงใจที่เหมาะสมเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมีระเบียบวินัย เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ ระบบนิเวศของบล็อกเชนจำนวนมากเริ่มต้นจากการรวมศูนย์มากขึ้น แต่เมื่อเวลาผ่านไป ก็เคลื่อนไปสู่การกระจายอำนาจมากขึ้น

บทความนี้ท้าทายการกำกับดูแลนโยบายการเงินและการคลังที่เป็นลักษณะเฉพาะของสกุลเงินดิจิทัลแบบกระจายอำนาจและมีเสถียรภาพด้านราคาโดยเสนอแนวคิดบางประการเกี่ยวกับวิธีทำให้องค์ประกอบหลักของระบบนิเวศของ Stablecoin เป็นอิสระ ซึ่งจะช่วยลดความจำเป็นในการแทรกแซงของมนุษย์ ความต้องการอินพุต

ชื่อเรื่องรอง

ใครเป็นผู้ควบคุมสกุลเงิน?

ดังคำกล่าวที่ว่า “Cash is king” กล่าวคือ “ใครก็ตามที่ควบคุมกระแสเงินสดคือเจ้านาย”

เพื่อพิจารณาว่าระบบนิเวศของ Stablecoin มีการกระจายอำนาจหรือไม่ เราสามารถดูได้ว่าใครเป็นผู้ควบคุมเงินทุนหรือหลักประกัน และความรับผิดชอบนี้มีการกระจายอำนาจมากขึ้นผ่านการกำกับดูแลหรือไม่ นโยบายการเงินและการคลังเป็นกลไกเลเวอเรจที่ทรงพลังที่สุดในระบบนิเวศของ Stablecoin สร้างสมดุลระหว่างเสถียรภาพของสินเชื่อจำนองกับการเติบโตของการใช้จ่ายทางการคลัง

ด้วยการรวมศูนย์ความเป็นเจ้าของในกระบวนการกำกับดูแลมากขึ้น การควบคุมการตัดสินใจทางการเงินและการคลังอาจรวมศูนย์มากขึ้นตั้งแต่ต้น ในระยะแรก การรวมศูนย์เป็นสิ่งที่ชอบธรรมเนื่องจากความต้องการความเป็นเจ้าของที่ไม่ปลอดภัย เพื่อให้สามารถเร่งการพัฒนาและการอัปเกรดระบบได้อย่างรวดเร็ว เพื่อให้มีเวลาสำหรับการเผยแพร่และบังคับใช้นโยบายการเงินและการคลังที่สำคัญกว่า

การตัดสินใจทางการเงินหรือการเงินใดๆ อาจได้รับอิทธิพลจากการลงคะแนนเสียงด้านธรรมาภิบาล โดยที่ X% ของผู้ตรวจสอบความถูกต้องหรือนักขุดเห็นด้วยกับผลลัพธ์บางอย่างของเครือข่าย นี่เป็นวิธีการดั้งเดิมในการควบคุมบล็อกเชน และใช้ได้กับบางโครงการ

อย่างไรก็ตาม ผู้ใช้และนักลงทุนต้องไว้วางใจผู้คน ไม่ใช่เครือข่ายที่ดำเนินการโดยคณิตศาสตร์ ซึ่งนำไปสู่การตัดสินใจที่ไม่ดีเกี่ยวกับอนาคตของโปรโตคอล และการออกจากต้นกำเนิดแบบโปรแกรมของการเคลื่อนไหวการกระจายอำนาจ หากคนวงในสมรู้ร่วมคิดหรือควบคุมโทเค็นส่วนใหญ่และลงคะแนนเพื่อผลประโยชน์ของพวกเขาเอง ผลการลงคะแนนจะได้รับผลกระทบในเกม อย่างไรก็ตาม วิธีการตัดสินใจที่เป็นอิสระมากขึ้นอาจมีความเสี่ยงที่คาดไม่ถึงในการสร้างแบบจำลองระบบ

ชื่อเรื่องรอง

การกำกับนโยบายการเงิน

การจัดสรรอัตราส่วนสำรองสินทรัพย์ภายนอกและภายนอก

เพื่อรักษามูลค่าของเหรียญ Stablecoin ในช่วงที่เศรษฐกิจหดตัวหรือตกตะลึง จำเป็นต้องมีกลไกการรักษาเสถียรภาพแบบทวนวงจร กลไก Stablecoin แบบโทเค็นคู่ โดยที่อันหนึ่งคือ Stablecoin และอีกอันคือหลักประกัน คือการออกแบบที่มีแนวโน้มมากที่สุดสำหรับเสถียรภาพแบบกระจายอำนาจ

พวกเขาอาศัยความเสถียรภายนอกบางรูปแบบ (เช่น แหล่งรายได้ภายนอก เช่น seigniorage ค่าธรรมเนียมการทำธุรกรรม หรือรางวัลการขุด) ซึ่งมูลค่าดังกล่าวสะท้อนถึงความจำเป็นในการมีส่วนร่วมในเศรษฐกิจของ Stablecoin เหรียญ Stablecoin แบบ Decentralized ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับรูปแบบเสถียรภาพภายนอกบางรูปแบบ เช่น สินทรัพย์อ้างอิงที่ยึดไว้ ความเสถียรทั้งสองรูปแบบรวมถึงการสำรองเพื่อรองรับ Stablecoins และความต้องการอัตราส่วนการค้ำประกันรวมจะมากกว่าหรือเท่ากับ 100% ของการจัดหา Stablecoin เสมอ

หากอัตราส่วนทุนสำรองภายนอกยังคงรักษาไว้อย่างสม่ำเสมอที่ 100% ของขนาดเศรษฐกิจของ Stablecoin ก็ไม่จำเป็นต้องมีทุนสำรองจากภายนอก แต่ Stablecoin ประเภทนี้อาจมีความเสี่ยงจากการรวมศูนย์และการเซ็นเซอร์ อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่ความต้องการเหรียญ Stablecoin ลดลงอย่างมาก มูลค่าของทุนสำรองที่มีอยู่ทั้งหมดสามารถลดลงได้ และเหรียญ Stablecoin ประเภทนี้ก็ล้มเหลว

ดังนั้นจึงสนับสนุนวิธีการแบบผสมในที่นี้ กล่าวคือ เมื่ออัตราส่วนปริมาณสำรองภายนอกเบี่ยงเบนไปจาก 100% จุดตัดสินใจจะเกิดขึ้น: ปริมาณความต้องการสำรองภายนอกระดับใดที่เหมาะสมเพื่อให้มั่นใจถึงเสถียรภาพ

สินทรัพย์อ้างอิงที่ยึดโดย Stablecoin คือกลไกการแก้ไขมูลค่าสูงสุดจากภายนอก ซึ่งสามารถใช้เพื่อลดขนาดเศรษฐกิจด้วยราคายึดหรือเสริมมูลค่าของทุนสำรองภายนอก สำหรับ Stablecoin ส่วนใหญ่ เงินสดหรือตราสารที่เทียบเท่าเงินสดเป็นสินทรัพย์พื้นฐานของกลไกการตรึงนี้ และเมื่อเศรษฐกิจเติบโต พวกเขาอาจมีโอกาสมากมายผ่านอำนาจของ seigniorage

สินทรัพย์ภายนอกอื่น ๆ รวมถึงสกุลเงินดิจิทัลสามารถใช้เพื่อให้เกิดการกระจายอำนาจที่มากขึ้น ลดความผันผวนและความเสี่ยงด้านลบให้น้อยที่สุดด้วยวิธีการจัดการพอร์ตโฟลิโอที่เหมาะสม ในการวิเคราะห์นี้ สันนิษฐานว่าการเปลี่ยนแปลงมูลค่าของสินทรัพย์สำรองแต่ละรายการไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจในการจัดการพอร์ตโฟลิโอ แต่ขึ้นอยู่กับสาเหตุอื่น เช่น พฤติกรรมของตลาดหรือการเปลี่ยนแปลงของความคาดหวัง

สินทรัพย์ที่ประกอบด้วยเงินสำรองภายในร่างกายมักจะผันผวน โดยมูลค่าของมันสัมพันธ์กับปริมาณเงินที่ผันผวนในช่วงกว้างตามวัฏจักรเศรษฐกิจหรือการคาดการณ์การเติบโต ในกรณีที่รุนแรง ปริมาณสำรองภายในร่างกายสามารถเข้าสู่วงจรขาลงแบบเรียกซ้ำ ซึ่งจะมีค่าลดลงเมื่อมีความจำเป็นมากที่สุด เพื่อชดเชยสิ่งนี้ การลดมูลค่าของปริมาณสำรองภายนอกผ่านสภาวะการขยายตัวที่เหมาะสมสามารถจับความสามารถในการคงตัวที่แท้จริงของมันได้แม่นยำยิ่งขึ้น

ประการแรก แทนที่จะใช้มูลค่าตลาดของปริมาณสำรองภายในร่างกาย เป็นไปได้ที่จะกำหนดมูลค่าสำรองภายนอกที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งแสดงในที่นี้เป็น "epsilon" ซึ่งจะชดเชยความผันผวนของปริมาณสำรองภายในร่างกายที่ลดลง ประการที่สอง ใช้อัตราความต้องการเงินสำรองภายนอกเพื่อลดอัตราความต้องการเงินสำรองภายนอกเพื่อปรับความเป็นจริง: ทุนสำรองภายนอกที่มาจากอัตราส่วนความต้องการสำรองภายนอกที่ต่ำกว่าจะแบกรับภาระเสถียรภาพทางเศรษฐกิจมากขึ้น

ปัจจัยด้านดัชนีช่วยลดมูลค่าของสินทรัพย์ภายนอกลงอีก เนื่องจากไม่ได้ทดแทนโดยตรงกับสินทรัพย์ภายนอก ปัจจัยนี้ยังช่วยเร่งการจัดหาทุนสำรองจากภายนอกในกรณีที่เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ซึ่งเป็นระดับความซ้ำซ้อนที่มีประสิทธิผล การปรับปรุงข้างต้นให้สมการต่อไปนี้ ซึ่งเป็นสมการเปอร์เซ็นต์ seigniorage ที่ปันส่วนให้กับปริมาณสำรองภายนอกตามมูลค่าปริมาณสำรองภายนอกที่มีประสิทธิผลและอัตราส่วนปริมาณสำรองภายนอก:

แผนภาพด้านล่างแสดงวิธีการทำงานของสมการปริมาณสารองสำรองแบบกระจายอำนาจแบบเป็นโปรแกรม พล็อตแรกแสดงผลลัพธ์ของสมการข้างต้น Seigniorage สามารถใช้เป็นค่าใช้จ่ายทางการคลังได้หลังจากกองทุนรักษาเสถียรภาพของโปรโตคอล (ผู้ขุดและทุนสำรองภายนอก) ได้รับการจัดสรรอย่างเหมาะสมแล้วเท่านั้น โปรดทราบว่ารางวัลของผู้ขุดหรือผู้ตรวจสอบอยู่นอกขอบเขตของการดำเนินการนี้ การตัดสินใจทางการเงินและการคลังจะมีผลก็ต่อเมื่อผู้ขุดและผู้ตรวจสอบความถูกต้องได้รับการชดเชยสำหรับต้นทุนคงที่และผันแปรในการบำรุงรักษาบล็อกเชน

กราฟที่สองแสดงให้เห็นว่าอัตราส่วนสำรองภายนอกแปรผันอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไป โดยเป็นผลลัพธ์ของฟังก์ชันการกระจาย seigniorage และวงจรธุรกิจ โปรดทราบว่าแบบจำลองสำหรับปริมาณสำรองภายในร่างกายแสดงความผันผวนที่สูงมาก

แผนภูมิที่สามแสดงยอดคงเหลือ seigniorage ที่พร้อมใช้งานสำหรับการใช้จ่ายทางการคลัง เนื่องจากค่าใช้จ่ายทางการคลังอาจผันผวน จึงสามารถใช้อัลกอริทึมการปรับให้เรียบอย่างง่ายเพื่อทำให้ค่าใช้จ่ายทางการคลังสอดคล้องกับเวลาที่ผ่านไป นโยบายการคลังจะกล่าวถึงในรายละเอียดเพิ่มเติมในภายหลังในบทความนี้

การใช้ทุนสำรองเพื่อการแทรกแซง (จากภายนอกและภายใน)

ทั้งทุนสำรองภายนอกและภายนอกทำงานในขณะที่ดูดซับการเปลี่ยนแปลงของความต้องการเหรียญ Stablecoin ทุนสำรองเป็นทรัพยากรที่หายากซึ่งต้องได้รับการจัดการอย่างเหมาะสมในบริการนี้

เงินสำรองภายนอกเป็นเครื่องมือสำคัญในการบรรลุความเสถียรและการยอมรับในรูปแบบการกระจายอำนาจ และเป็นแนวป้องกันแรกในการรักษาหมุดของ Stablecoin เงินสำรองภายนอกเป็นตัวแทนของกลไกการป้องกันเสถียรภาพที่สอง (และขั้นสูงกว่านั้น) เนื่องจากในทางทฤษฎีแล้วมันมีความสัมพันธ์น้อยกว่ากับวัฏจักรเศรษฐกิจของ Stablecoins และการเปลี่ยนแปลงของวัฏจักรราคา

ยิ่งอัตราส่วนสำรองภายนอกอยู่ที่ 100% มากเท่าไร ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากผลกระทบเล็กน้อยต่อการขายหลักประกันภายนอกก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ใครจะเป็นผู้ตัดสินใจว่าเมื่อใดควรใช้ปริมาณสำรองภายในหรือปริมาณสำรองภายนอก หรือทั้งสองอย่างเพื่อรักษาราคาสมอให้คงที่ในช่วงที่เศรษฐกิจหดตัว

กลไกการต่อต้านวัฏจักรที่ให้พลังงานที่มั่นคงมากขึ้นแก่ทุนสำรองภายนอกในช่วงภาวะเงินฝืดนั้นแตกต่างกันสำหรับเหรียญ Stablecoin แต่ละเหรียญ ในช่วงที่ความต้องการเหรียญ Stablecoin ลดลงหรือหดตัว การลดลงของราคาทุนสำรองภายนอก ความผันผวนที่เพิ่มขึ้น และความต้องการที่ลดลง... นี่เป็นรูปสามเหลี่ยมอันตรายที่กองกำลังหลายฝ่ายทำงานร่วมกันเพื่อกัดกร่อนความมั่นคงของสินทรัพย์ภายนอก

จากนั้นเมื่อถึงจุดผันผวน ราคาของสินทรัพย์ภายนอกจะเข้าสู่วงจรมรณะและไม่เคยดีดตัวขึ้น มีเพียงสองแรงเท่านั้นที่สามารถหลีกเลี่ยงการเกิดขึ้นของเกลียวมรณะ หนึ่งคือขีดจำกัดล่างของอุปสงค์ (ไม่แน่นอน) และอีกอันคือทรัพย์สินภายนอก (ถูกกำหนด) นี่คือเหตุผลที่ Stablecoin แบบกระจายศูนย์มักจะรักษาทุนสำรองภายนอกไว้ เนื่องจากมันสามารถทำลายเกลียวราคาของทุนสำรองภายนอกได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่ากลไกโปรโตคอลอื่นๆ

สมมติว่ามีการจัดสรรสำรองอย่างเหมาะสม (ตามที่อธิบายไว้ในส่วนก่อนหน้า) การตัดสินใจว่าจะใช้หลักประกันแต่ละประเภทเมื่อใดควรลงมาที่การปรับทรัพยากรระบบให้เหมาะสม ดังนั้น ปริมาณสำรองภายในร่างกายจึงเป็นแนวป้องกันด่านแรก ตราบเท่าที่ยัง "หมดสิ้น"

กรอบการทำงานนี้หากนำไปใช้อย่างเหมาะสม จะทำให้ผู้โจมตีต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงในการเจาะยึด ยิ่งมีการใช้ทุนสำรองภายนอกมากขึ้นเพื่อกระชับเศรษฐกิจ: 1) อัตราส่วนทุนสำรองภายนอกยิ่งสูงก่อนที่จะต้องใช้เป็นแนวป้องกันสุดท้าย 2) ยิ่งเศรษฐกิจดำเนินการโดยอิสระจากสินทรัพย์ภายนอกมากเท่าไร นี่คือเป้าหมายสูงสุด สูตรสำหรับการกำหนดระดับของปริมาณสำรองภายนอกที่จะขายตามอัตราส่วนปริมาณสำรองภายนอก (NRR) กำหนดไว้ดังนี้:

การตัดสินใจใช้ทุนสำรองภายนอกหรือทุนสำรองภายนอกนั้นพิจารณาจากอัตราการบริโภคทุนสำรองภายนอกมากกว่าหรือน้อยกว่าอัตราการเงินฝืดของอุปทาน Stablecoin หากอัตราการทำลายเงินสำรองภายในองค์กรต่ำกว่าอัตราเงินฝืดของปริมาณเงิน อัตราเงินสำรองภายนอกจะยังคงถูกใช้ต่อไปในการลดระดับเศรษฐกิจจนกว่าจะถึง 100% ของอัตราส่วนเงินสำรองภายนอก ซึ่ง ณ จุดนี้ระบบสามารถเปลี่ยนเป็น สำรองเงินฝากภายนอก

ในทางกลับกัน สมการข้างต้นแสดงให้เห็นว่าควรใช้ปริมาณสำรองภายนอกเพื่อเสริมปริมาณสำรองภายในร่างกายอย่างไร ดัชนี "x" เป็นค่าอินพุตที่สามารถตั้งค่าล่วงหน้าหรือโดยทางโปรแกรม เพื่อให้สามารถใช้ปริมาณสำรองภายนอกในอัตราที่เร็วกว่าหรือช้ากว่าที่แบบจำลองแนะนำ และสามารถรวมอินพุตอื่นๆ เช่น อัตราส่วนปริมาณสำรองภายนอกเริ่มต้นหรือปัจจุบัน

โดยสรุป หาก dNRR เป็นลบ ให้ขายทุนสำรองภายนอก ยิ่งการลดลงของ NRR มากเท่าไร ปริมาณสำรองภายนอกก็จะยิ่งถูกขายมากขึ้นเพื่ออุดหนุนความสามารถในการรักษาเสถียรภาพของปริมาณสำรองภายใน แม้ว่าจะมีหลายสถานการณ์และกรณีพิเศษที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยสูตรง่ายๆ เพียงอย่างเดียว แต่นี่เป็นกรอบการทำงานที่มีประสิทธิภาพสำหรับการแก้ปัญหาที่ซับซ้อน หากเศรษฐกิจของ Stablecoin กลับสู่การขยายตัว จากนั้นใช้อัลกอริทึมที่อธิบายไว้ในส่วนก่อนหน้า เงินสำรองสามารถปรับสมดุลได้โดยอัตโนมัติในอัตราที่กำหนด

ด้านล่างนี้คือผลลัพธ์ของการจำลองการแทรกแซงของ Stablecoin โดยใช้ทุนสำรองภายนอกและภายใน แม้ว่าสถานการณ์นี้จะไม่เอื้ออำนวยอย่างมาก แต่ก็จำเป็นต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าโปรโตคอลสามารถทำให้เศรษฐกิจตกต่ำได้อย่างเต็มที่ด้วยราคา Stablecoin ที่ตรึงไว้

ชื่อเรื่องรอง

การกำกับนโยบายการคลัง

นโยบายการคลังเป็นเครื่องมือในการจัดสรรทรัพยากรในระบบ เช่นเดียวกับที่รัฐบาลกำหนดทรัพยากรเพื่อกระตุ้นการเติบโตและผลประโยชน์ของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ทรัพยากรทางการเงินสามารถเป็นรายได้โปรโตคอลในรูปแบบใดก็ได้ และสามารถประกอบด้วย seigniorage รายได้อื่นๆ ภาษี ค่าธรรมเนียมธุรกรรม เป็นต้น ตรรกะธรรมาภิบาลการคลังในส่วนนี้ใช้เฉพาะในกรณีที่มีการจัดหาเงินสำรองอย่างเต็มที่เท่านั้น เนื่องจากความมั่นคงเป็นข้อกำหนดพื้นฐาน

เป้าหมายของนโยบายการคลังแบบกระจายอำนาจแบบเป็นโปรแกรมคือการอำนวยความสะดวกในการจัดสรรทรัพยากรทางการคลังอย่างมีประสิทธิภาพ ในขณะเดียวกันก็ขจัดความจำเป็นในการลงคะแนนเสียงหรือการป้อนข้อมูลจากมนุษย์ ในทำนองเดียวกัน การรวมการตัดสินใจที่สำคัญ เช่น การใช้จ่ายด้านการคลังเข้ากับการโหวตด้านธรรมาภิบาล จะก่อให้เกิดปัญหาในความเสี่ยงที่เกิดจากการรวมศูนย์ของการกระจายโทเค็นการกำกับดูแล และการพึ่งพาผู้คนมากกว่าอัลกอริทึม

ในกรณีเหล่านี้ ผู้ไม่ประสงค์ดีอาจพยายามทำให้ทุนสำรองทางการคลังล้มละลาย ดังนั้นจึงสามารถใช้มาตรการป้องกันเพิ่มเติมต่างๆ ได้ ซึ่งทั้งหมดเป็นการรับประกันระยะยาวว่าข้อตกลงจะกลายเป็นข้อกำหนดเบื้องต้นสำหรับการใช้จ่ายทางการคลัง การลงคะแนนตามคำสั่งที่มีประสิทธิภาพและโปร่งใสสำหรับหน่วยงานที่ "อยู่ในบัญชีขาว" หรือ "บัญชีดำ" ภายในระบบการเงินเป็นการปรับปรุงที่มีประสิทธิภาพ

งานเหล่านี้ยังสามารถดำเนินการเป็นขอบเขต ซึ่งถูกทริกเกอร์โดยอัตโนมัติในกรณีที่มีกิจกรรมที่น่าสงสัย ซึ่งจะเป็นการจำกัดการใช้จ่ายทางการเงิน แนวทาง "ความเสถียรในฐานะบริการ" คือการทำสิ่งนี้โดยทางโปรแกรม การอภิปรายเพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งนี้และวิธีอื่นๆ ในการรักษาความปลอดภัยของทรัพยากรทางการเงินจะส่งผลให้ประหยัดค่าใช้จ่าย

กรอบการทำงานแบบเป็นโปรแกรมทำงานได้ดีสำหรับรูปแบบการใช้จ่ายทางการคลังของรัฐบาลกลาง ซึ่งผู้ให้บริการ (บริษัท) แบบกระจายอำนาจต่างๆ ที่มีมูลค่าเฉพาะจะแข่งขันกันเองเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจัดสรรเงินทุน

ด้วยวิธีนี้ ทรัพยากรสามารถจัดสรรได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น และนั่นหมายความว่าความโน้มเอียงเล็กน้อยที่จะบริโภคและตัวคูณค่าใช้จ่ายทางการคลังของสกุลเงินที่มีเสถียรภาพนั้นสูงกว่าของรัฐบาลที่ใช้สกุลเงิน fiat ดังที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ค่าใช้จ่ายทางการคลังสามารถทำให้ราบรื่นได้โดยใช้อัลกอริธึมง่ายๆ เพื่อให้แน่ใจว่าทรัพยากรทางการคลังจะพร้อมใช้งานแม้ในช่วงเวลาที่มีรายได้น้อยหรือไม่มีเลย

สูตรต่อไปนี้แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนัก (w) ของการเข้าถึงทรัพยากรทางการเงินของแต่ละบริษัทในระบบเศรษฐกิจโดยอิงจากโมเมนตัมตัวคูณของปริมาณที่ปรับให้เป็นมาตรฐาน (T) และอัตราส่วนการถือครองปริมาณเงินที่ปรับให้เป็นมาตรฐาน (M) โดยที่ (แกมมา) เป็นโปรแกรมแบบโปรแกรม ระดับเลเวอเรจที่เกี่ยวข้องกับการแบ่งผลประโยชน์ของทรัพยากรตามสภาวะเศรษฐกิจและการใช้สกุลเงิน

เกี่ยวกับการสลายตัวของตัวแปร (T) ข้อมูลนำเข้าคือ: 1) ปริมาณธุรกรรมรวมสัมพัทธ์ของบริษัท 2) ตัวคูณค่าใช้จ่ายทางการคลัง (เช่น ประสิทธิภาพการใช้จ่าย) ซึ่งแสดงเป็นปริมาณธุรกรรม (TV) หารด้วยค่าใช้จ่ายทางการคลัง (F) และ 3) โมเมนตัมตัวคูณ ในตัวอย่างนี้ (TV) หมายถึง GDP

องค์ประกอบของโมเมนตัมตัวคูณจะปรับขนาดตัวคูณการใช้จ่ายสำหรับแต่ละช่วงเวลาเพื่อให้สะท้อนถึงการมีส่วนร่วมของธุรกิจรอบต้นและปลายรอบอย่างเท่าเทียมกันมากขึ้น ค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนัก (TV) และ (F) ช่วยให้ความผันผวนในช่วงเวลาหนึ่งราบรื่นขึ้น เนื่องจากทั้งสองค่าสามารถผันผวนได้ในบางครั้ง

ส่วนของการจัดหาเงินของสมการ ซึ่งคำนึงถึงความเร็วของเงินต่อบริษัทเมื่อเทียบกับความเร็วของเศรษฐกิจ Stablecoin ที่กว้างขึ้น จากนั้นให้รางวัลแก่บริษัทต่างๆ ด้วยความเร็วที่ต่ำกว่า เนื่องจากพวกเขามีส่วนสำคัญต่อการจัดหาเงิน การกลับมาพร้อมกับระยะเวลาการถือครองที่นานขึ้นจะช่วยให้การจัดสรรเงินทุนมีเสถียรภาพเมื่อเวลาผ่านไป และปรับปรุงผลตอบแทนของบริษัทที่มีความเร็วต่ำ