โมเดลสภาพคล่องทางการเงินแบบกระจายอำนาจ

หมายเหตุบรรณาธิการ: บทความนี้มาจากBlue Fox Notes (รหัส: lanhubiji)หมายเหตุบรรณาธิการ: บทความนี้มาจากplaceholder Blue Fox Notes (รหัส: lanhubiji)

, ผู้แปล SL; ข้อความต้นฉบับจาก

ผู้เขียน Alex Evans พิมพ์ซ้ำโดยได้รับอนุญาตจาก Odaily

เนื่องจากศักยภาพของโปรโตคอลทางการเงินแบบเปิดมีความชัดเจนมากขึ้น แอปพลิเคชันบางตัวจึงถูกนำมาใช้เร็วกว่าตัวอื่นๆ ในแง่ของมูลค่าล็อคและปริมาณการซื้อขาย ปัจจุบัน Maker มีอำนาจเหนือ รองลงมาคือ Compound และ Uniswap และในแง่ของสภาพคล่อง พวกเขานำหน้า 0x, Dharma, Augur และ dydx ไปไกล โปรเจ็กต์ที่เหลือยังไม่โผล่มา

โปรโตคอลหลักสามโปรโตคอลแสดงให้เห็นถึงข้อได้เปรียบด้านการออกแบบในแง่ของสภาพคล่อง: ไม่มีสามโปรโตคอลใดที่จำเป็นต้องให้ผู้ใช้ค้นหาคู่สัญญาที่เฉพาะเจาะจงเพื่อทำธุรกรรมให้เสร็จสมบูรณ์

ความสำเร็จของ Maker, Compound และ Uniswap ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับกรณีการใช้งานที่เปิดใช้งานมากนัก จากมุมมองการให้ยืม ทั้ง Maker และ Compound ไม่สามารถให้ค่าประมาณของประเภทของคู่สัญญาที่มีอยู่ในธรรมะได้ ผ่านตลาดสเกลาร์ Augur สามารถให้เลเวอเรจเพื่อทำให้ ETH เป็นขาขึ้นได้ คล้ายกับที่ผู้ใช้ได้รับจาก Maker ซึ่งให้ผู้ใช้มีทางเลือกมากขึ้น Uniswap มีคู่การซื้อขายน้อยกว่ารีเลย์ 0x หลายตัว แต่มีปริมาณการซื้อขายมากกว่ามาก

เหตุใดโปรโตคอลที่มีตัวเลือกน้อยกว่าจึงได้รับการนำไปใช้มากกว่า อาจเป็นเพราะพวกเขาจำกัดประเภทการทำธุรกรรมสำหรับผู้ใช้ ทำให้ "ซัพพลายเออร์อัตโนมัติ" สามารถให้บริการต่อไปได้

เข้าสู่ตลาดไบนารีบน Augur เพื่อให้ ETH ยาว ผู้ใช้จำเป็นต้องซื้อหุ้น ETH ที่เป็นขาขึ้น - โทเค็น ERC20 ที่กำหนดเอง - จากผู้ใช้รายอื่นหรือผู้ดูแลสภาพคล่อง อีกทางเลือกหนึ่งคือ พวกเขาสามารถออก call share และ short share ครบชุดด้วยตนเอง จากนั้นขายโทเค็น short ให้กับผู้ใช้รายอื่น และเก็บโทเค็นรั้นไว้จนกว่าตลาดจะตกลง โทเค็นเหล่านี้ไม่มีคู่การซื้อขายใน DEX ใด ๆ ไม่ต้องพูดถึงการแลกเปลี่ยนแบบรวมศูนย์ สภาพคล่องของสินทรัพย์หางยาวนี้ถูกจำกัดอย่างรุนแรง ทำให้มีราคาแพงกว่าและไม่สะดวกในการซื้อขาย

ใน Maker กระบวนการดำเนินการจะง่ายขึ้น ผู้ใช้ออก Dai ให้ตัวเองโดยการล็อค ETH เพื่อใช้ประโยชน์จากเลเวอเรจขาขึ้นอย่างเต็มที่ ผู้ใช้สามารถซื้อ ETH ด้วย Dai ที่ออกใหม่ ซึ่งทำได้ง่ายและมีสภาพคล่องเพียงพอในการแลกเปลี่ยนใดๆ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ Augur กระจายสภาพคล่องไปยังโทเค็น ERC20 ที่ไม่ซ้ำกันจำนวนมาก ในขณะที่ Maker มุ่งเน้นที่สภาพคล่องในสินทรัพย์เดียว Dai Augur เป็นกระบวนการปรับแต่งและกระจายความเสี่ยง Maker เป็นกระบวนการอัตโนมัติและต่อเนื่อง สิ่งนี้ช่วยปรับต้นทุนและความพร้อมใช้งานให้เหมาะสมอย่างมาก

เมื่อพิจารณาโปรโตคอล DeFi จากมุมมองของสภาพคล่อง จะเห็นได้สามประเภท:

กลุ่มหนึ่งต้องการให้ผู้ใช้ค้นหาคู่สัญญา เช่น Augur, 0x และ Dharma อีกกลุ่มหนึ่งให้กลุ่มสินทรัพย์ของผู้ทำตลาดและมอบให้กับเทรดเดอร์โดยมีค่าธรรมเนียม เช่น Compound, Uniswap กลุ่มสุดท้ายกำหนดพารามิเตอร์ผ่านการกำกับดูแล ทำให้ผู้ใช้สามารถซื้อขายได้ โดยตรงกับสัญญาอัจฉริยะ เช่น Maker

โปรโตคอลเช่น 0x, Augur และ Dharma เป็น P2P อย่างแท้จริง: สำหรับผู้ใช้ทุกคนที่ต้องการเปิดสถานะซื้อ (Long) จะต้องหาคู่สัญญาเพื่อขาย เนื่องจากสิ่งเหล่านี้เป็นการแลกเปลี่ยนทวิภาคีที่เจรจาโดยคู่สัญญา ประเภทของธุรกรรมบนโปรโตคอล P2P จึงควรสร้าง supersets ที่เข้มงวดของประเภทอื่นๆ ไม่มีราคาสากล เป็นเพียงชุดของธุรกรรมทวิภาคีที่จุดราคาต่างกัน (ซึ่งโดยปกติแล้วเราสามารถกำหนดแนวคิดโดยนัยของราคาสากลได้) มีข้อจำกัดทางทฤษฎีเล็กน้อยสำหรับประเภทของธุรกรรมที่คู่สัญญาเหล่านี้สามารถเจรจาต่อรองกันได้

หากเราใช้การเปรียบเทียบเกม เราสามารถคิดว่า Uniswap และ Compound เป็นเกม MMORPG แทนที่จะทำธุรกรรมทวิภาคีแยกกัน ผู้ใช้ทุกคนสามารถเล่นเกมบนแผนที่เดียวกันได้ ผู้ใช้ไม่ต้องหาคู่สัญญา พวกเขาแค่ซื้อขายกับกลุ่มสินทรัพย์ ราคาสากลสำหรับการเทรดเหล่านี้ถูกกำหนดตามอัลกอริทึม ในกรณีของ Uniswap ตามกฎผลิตภัณฑ์คงที่ และสำหรับ Compound โดยแบบจำลองอัตราดอกเบี้ยตามการใช้งาน ธุรกรรมและตลาดชุดนี้ถูกจำกัดมากขึ้น

Maker เสนอโมเดลผู้เล่นคนเดียว (กึ่ง) ที่ผู้ใช้ออกเงินกู้ให้ตนเองตามพารามิเตอร์ที่กำหนดโดยธรรมาภิบาล อาจโต้แย้งว่าผู้ใช้ทำธุรกรรมกับกลุ่มสินทรัพย์ในนามของผู้ดูแลระบบ ปัจจุบัน Maker ให้บริการธุรกรรมเพียงประเภทเดียว และสภาพคล่องจะกระจุกตัวอยู่ในสินทรัพย์เดียว นั่นคือ Dai

ใน Augur ผู้ใช้ทุกคนสามารถสร้างการโทรในเหตุการณ์ใดก็ได้ ตราบใดที่พวกเขาสามารถหาคู่สัญญาที่มีความคิดเห็นตรงกันข้ามได้ ในธรรมะ ทุกคนสามารถยืมทรัพย์สินใด ๆ ในเงื่อนไขใด ๆ ตราบใดที่พวกเขาสามารถหาคู่สัญญาที่จะให้ยืมทรัพย์สินได้ บน Maker มีอาร์เรย์ค่อนข้างน้อยที่สามารถ "เดิมพัน" แต่เมื่อตั้งค่าแล้ว มีข้อจำกัดด้านสภาพคล่องเล็กน้อย ที่กล่าวว่าโหมดผู้เล่นคนเดียวเป็นไปได้และรูปแบบการเล่นขึ้นอยู่กับพารามิเตอร์ออนไลน์ ในกรณีของ Maker หมายความว่าทีมหลักจำเป็นต้องมุ่งเน้นไปที่การสร้างอุปสงค์และสภาพคล่องสำหรับ Dai เท่านั้น แทนที่จะพิจารณาถึงโครงสร้างพื้นฐานโดยรวมสำหรับการแลกเปลี่ยนหลายสินทรัพย์

ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เราสังเกตเห็นว่าโปรโตคอลที่รวมศูนย์สภาพคล่องไปยังตลาดและสินทรัพย์จำนวนน้อยนั้นมีเส้นทางการยอมรับที่ราบรื่นกว่าจนถึงตอนนี้ ทีมงานที่อยู่เบื้องหลังการพัฒนาโปรโตคอล P2P DeFi ก็สังเกตเห็นสิ่งนี้เช่นกัน ทีมธรรมะได้ "ยกระดับเกม" โดยสร้างแอปธรรมะชื่อ Lever ซึ่งรองรับปริมาณการให้ยืมแบบ P2P เริ่มต้นของโปรโตคอล

สิ่งหนึ่งที่ควรทราบคือ Lever จำกัด ส่วนผสมของผลิตภัณฑ์ ทำให้ผู้กู้และผู้ให้กู้สามารถรวมสภาพคล่องไปยังประเภทสินเชื่อจำนวนเล็กน้อยได้ เพื่อแก้ปัญหาสภาพคล่องของ P2P ทีมโปรโตคอล 0x ได้เปลี่ยนโฟกัสจากผู้ส่งต่อไปยังผู้ดูแลสภาพคล่อง

อย่างไรก็ตาม โปรโตคอล P2P จำนวนมากยังคงต้องการโครงสร้างพื้นฐานในการปรับขนาดมากกว่าโปรโตคอลอื่นๆ ที่จำกัดทางเลือกของผู้ใช้ ตัวอย่างเช่น กลไกที่คู่สัญญาพบกัน (โปรดทราบว่า Dharam, Veil/Augur และ 0x ล้วนมีแนวคิดบางอย่างเกี่ยวกับ "relayer") ความบังเอิญสองครั้งของผู้สร้างตลาดในการตอบสนองความต้องการ และปรับขนาดโซลูชันเพื่อจัดการกับ A ธุรกรรมอิสระจำนวนมาก

หากชุมชน DeFi ชี้ไปที่โซลูชันสภาพคล่องสำหรับสินทรัพย์หางยาว เช่น โทเค็นที่ไม่สามารถเปลี่ยนได้และส่วนแบ่งการตลาดที่คาดการณ์ไว้ โปรโตคอล P2P อาจเหนือกว่ายูทิลิตี้ของอะนาล็อกที่มีความยืดหยุ่นน้อยกว่าโดยให้ "การเข้าถึงที่ไม่จำกัด" และความเสี่ยงที่กำหนดเอง

สัญญาที่เจรจาโดยคู่สัญญาเหล่านี้ในทางทฤษฎีสามารถอนุญาตให้ผู้ใช้เข้าถึงทรัพย์สินหรือสถานะใดๆ ของโลกได้ ความอ่อนตัวนี้อาจทำให้ระบบเหล่านี้ค่อย ๆ ให้บริการตลาดเฉพาะกลุ่มที่ลึกกว่านั้นเมื่อล้อของความสมบูรณ์ของตลาดเริ่มเข้ามา